Arie de Snaijer

Foto 1 en 2:
Carmen en Twan
Dit model heeft een wat ongebruikelijke voorgeschiedenis: Sinds 2017 heb ik een 1:1 International Harvester (IHC) M5 halftrack uit 1943 in mijn bezit , die ik in de afgelopen jaren heb gerestaureerd. In die periode is het voertuig éénmaal tussen mijn werkplaats in Oosthuizen en het bedrijf BAIV in Maarheeze vervoerd voor het monteren van nieuwe tracks en nog wat andere klussen.
BAIV (www.BAIV.nl) is gespecialiseerd in de restauratie van militaire voertuigen uit WO2 en had tot voor kort hun werkplaats op het terrein van (zwaar-) transportbedrijf Twan Bierings. Het was dan ook logisch om het transport door de firma Bierings uit te laten voeren. Vorig jaar tijdens 75 jaar D-day heb ik met mijn grotendeels gereed zijnde voertuig deelgenomen aan een door BAIV georganiseerd tentenbivak in Normandië en meegereden met de activiteiten rond de D-day herdenkingen. Ook toen heeft Twan Bierings het transport verzorgd van alle voertuigen die meegingen (11 totaal).
Mijn halftrack heeft de troetelnaam “Carmen” gekregen wat in zwierige letters op de pantserdeuren geschilderd is: deze naam verwijst naar de Argentijnse roots van mijn voertuig, waar deze na WO2 tot 2005 dienst heeft gedaan in het nationale leger. De huidige uitmonstering is naar Canadees voorbeeld uitgevoerd, als eerbetoon aan onze bevrijders.

Mijn model laat het transport zien van mijn M5 halftrack op een combinatie van Twan Bierings:
De DAF XF met SSC cabine is gemaakt uit cabine en chassis kits van Herpa. Het chassis is verbouwd van 2- naar 3- assen met de achteras van het tweede chassis uit de kit. De semi-dieplader komt ook van Herpa, waarbij de voorste aslijn verder naar voren is geplaatst om ruimte te creëren voor een wielkuil als voorbeeldig.
De halftrack komt van Artitec, welke een White M3A1 als voorbeeld heeft gehad en met een geleide-rol aan de voorzijde was voorzien. Het Artitec model is verbouwd naar een IHC-M5 ( wat vijl- en plamuurwerk ) en heeft een lier aan voorzijde gekregen, tevens mijnenrekken aan zijkant en bagagerekken aan achterzijde, zoals in  mijn 1:1 origineel.
Alle decals voor de voertuigen heb ik zelf gemaakt d.m.v. Powerpoint. De witte decals laten afdrukken door “Decalwinkel”.

Foto 3:
’t Stoepje
Al jaren koesterde ik de gedachte om eens een model van een BROODBUS met WIEDE WIEDE WAGEN van bakkerij ’t Stoepje uit Spakenburg te maken. Met zijn gele kleur en grote opschriften is dit best een opvallende en vooral grappige combinatie, waarvan ik tot nog toe nog niet eerder een model heb gezien. Het zou me echter niet verbazen als ik niet de enige ben die zo’n model gebouwd heeft. De groene DAF LF met kofferopbouw van WSI leek me een goede basis voor de BROODBUS en google gaf ook inderdaad foto’s van precies zo’n DAF met bijbehorende marktkraam aanhanger.
De WIEDE WIEDE WAGEN is volledig eigenbouw naar voorbeeld van de foto’s op internet.
De decals heb ik wederom zelf gemaakt: ook de deuropschriften “ I natte keek” mochten natuurlijk niet ontbreken ( geen idee hoe dat smaakt! ).

Foto 4:
Shell Zesstreper
De aanhef van het 18 delig on-line overzicht van HO Shell modellen door Jan Scholten (Maart 2018) werd geïllustreerd met een DAF zevenstreper met tankoplegger in de rood/gele Shell kleuren, typisch voor de jaren 50. (Overzicht SHELL-modellen deel1)
Als gepensioneerd Shell werknemer gaat het dan al snel kriebelen om dit in model aan mijn verzameling toe te voegen, die inmiddels al bijna 100 Shell modellen bevat, zowel eigen(ver)bouw als uit de handel. Bij gebrek aan een zevenstreper als startmodel,  heb ik besloten Artitec’s zesstreper kandidaat te laten zijn voor de trekker. Modelbouw Centrum Hilversum heeft recent hetzelfde gedaan met hun kleinserie DAF tankwagen waar het voorbeeld ook een zevenstreper was (ik was stom toevallig de eerste die er een uit deze serie van MCH kon kopen).
Voor de oplegger had ik de welbekende tankoplegger van Brekina in gedachte als basis, maar dat bleek al snel een grotere uitdaging dan gedacht. De onderzijde van de tank is wigvormig en dat paste niet bij het voorbeeld, dus de zaag in de oplegger om onderzijde parallel te krijgen met dak. Nieuwe zijspatborden uit plastic gezaagd (de doosjes van Ferrero Rocher zijn al jaren mijn favoriet daarvoor) en daar de (latere) wielen van Kibri onder, deze zijn groter als de wielen van de DAF trekker, precies als gewenst.
Wederom eigen decals gemaakt, met toevoeging van beeldmerk voor I.C.A. , dit staat voor Ignition Control Additive en was in de jaren 50 een toevoeging aan de premium benzine voor betere motorprestaties, zoals V-power nu.

Foto 5:
Termobruzia
Vele HO verzamelaars zitten met smart te wachten op de introductie van de tankwagenuitvoering van Brekina’s Fiat Millipiedi . Bij mij staat deze reeds enige tijd in de vitrine: Toen de eerste Millipiedi met open laadbak op de markt kwam heb ik gelijk twee modellen gekocht om één te kunnen verbouwen tot tankwagen. Op het internet had ik foto’s gevonden van de Millipiedi van Termobruzia uit Cosenza, een plaatsje helemaal onder in de laars van Italië. De google foto selectie lieten zowel het origineel alsook modellen (waarschijnlijk in 1:50) zien. De tankwagen met aanhanger is in de TermoShell uitmonstering uitgevoerd (hoe kan het ook anders!!). Vooral de aanhanger is een plaatje met zijn van voor tot achter doorlopende spatborden.
Het uit elkaar halen van het Millipiedi model bleek een behoorlijke uitdaging, vooral de voorwagen. Uiteindelijk heb ik besloten de cabine intact te laten en met penseel in juiste kleur te schilderen. De ovale tanks zijn gemaakt van een witmetalen tankoplegger naar Amerikaans voorbeeld met Chevron logo’s (yyaagghh!). Door de nieuwe voor- en achterwanden wat dikker te maken kon ik precies de twee juiste tanklengtes uit deze donor genereren. De foto van het origineel was niet duidelijk voor wat betreft de toegangsplatform naar het centrale mangat van de tank en die van de modellen waren ronduit lelijk en onrealistisch. Besloten deze over halve lengte uit te voeren, bereikbaar via twee afzonderlijke ladders tussen voorwagen en aanhanger.
Een plaatje van de decals vond ik ook op internet met blauwe achtergrond. Met hulp van mijn zoon en zijn Photoshop software is deze achtergrond wit gemaakt, waarna het geheel makkelijk te verschalen was naar HO in Powerpoint en te printen op mijn kleurenlaserprinter. Aan de achterzijden van zowel voorwagen als aanhanger zijn de spatlappen voorzien van ronde éénrichting borden om de Italiaanse inhalers langs de juiste kant te leiden. De Brekina spatlappen hebben daarvoor reeds het rondje aangegoten.

 

Foto 6:
Krupp Walon
In de jaren 80/90 haalde je inspiratie voor vrachtautomodellen uit tijdschriften, folders, boeken en van zelf gemaakte foto’s van het voorbeeld: Internet bestond nog niet en het begrip “googelen” al helemaal niet. Transmobiel was in die tijd mijn grootste inspiratiebron, maar ook andere tijdschriften en boeken vulden langzaam de planken van mijn hobbyruimte in die tijd. Eén van de boeken die ik begin jaren 90 aanschafte was Elmars Vrachtauto Encyclopedie, waarin een groot aantal vrachtautomerken in alfabetische volgorde de revue passeerden, met illustraties van sommige types.
In dit boek stond een foto van een bijzondere combinatie: Een Krupp type L801 in dienst bij Walon met daarop een bijzonder opgebouwde lading van 16 BMW-700 carrosserieën bestemd voor af-montage in België, foto zou genomen zijn in 1962. Dit model kwam op mijn lijstje van te bouwen modellen toen ik eind jaren 90 een Brekina Krupp F380 op de kop tikte, welke iets anders is als het voorbeeld maar dat kon de (voor)pret niet drukken. De aanschaf van 16 personenwagen carrosserieën hield de bouw nog enige jaren tegen, vanwege beschikbaarheid, prijs en aan te schaffen hoeveelheid. Toen Herpa met goedkope NSU TT modelletjes kwam ergens in de jaren 00 (ook nog in dubbelverpakking) heb ik 8 van die pakketjes gekocht om daarmee dit model te realiseren: Wel geen BMW 700 maar goed genoeg voor mijn doel. Ergens 2007/2009 heb ik mijn model gebouwd zoals het op foto 6 staat, wat een interpretatie is van het origineel. De bak van de Krupp is zelfbouw evenals de lange aanhangwagen uit Evergreen plaat en profielen. Van alle 16 NSU’s werden de ramen, wielen en interieurs verwijderd en in grondlak kleur geschilderd. De niet gebruikte onderdelen verdwenen natuurlijk in de onderdelenbak. De wielen zijn trouwens gebruikt voor de WIEDE WIEDE WAGEN als in foto 3.
De voorbeeld foto in zwart/wit liet vraagtekens over de kleur: Hier gaf internet ( in 2007/2008 inmiddels wel beschikbaar) de oplossing: Walons bedrijfskleuren zijn blauw met geel, welke kleur de Brekina Krupp stomtoevallig al had. Opschriften nog in wrijfletters. Decals zelf- of laten maken was toen voor mij nog een behoorlijke uitdaging, omdat ik alleen een gewone matrix printer had en op dat moment in India woonde, waar de Decalprinting service op z’n zachts gezegd nog in de kinderschoenen stond/staat. Het ontbreken van de T in Transporautos is trouwens geen spelfout: zo staat het ook op het voorbeeld.

foto 1 Leeg  foto 2
 foto 3  foto 4
 foto 5  foto 6

terug naar overzicht